szczurza norka

Dom jak Vicodin.

Przymusowa abstynencja internetowa zakończona, Dom skradziony, szczur uzależniony. Tak pokrótce można by opisać ubiegły tydzień. I mimo to wcale nie dokończyłam Zbieracza Burz, nie rozpoczęłam pisania tomu piątego, nie zjadłam hawajskiej ani nie ćwiczyłam pojek. Zainstalowałam za to w końcu stellarium i dlatego niebo jest co wieczór mocno zachmurzone, zrobiłam kilka zdjęć masakrycznie wielkim i paskudnym pająkom żyjącym niebezpiecznie blisko szczurzej norki i w końcu odebrałam dyplom, jestem więc licencjonowanym szczurem :D Przy tej okazji spotkałam sporo znajomych (ach, jednak uczelnia ma jakieś plusy...), minęłam się z wampirem z krypty na Wawelu i doktorem Be., podniosłam Żonę i Szajenkę na duchu (Łukasz dostał rykoszetem, aż musiał iść na fajki:P) i  zostałam mile zaskoczona decyzja Kamila i dla równowagi niemile przez panią w dziekanacie, która ogołociła mnie z mojej jedynej, niepowtarzalnej i gwarantującej ulgi wszelakie legitymacji. Musiałam to zapić, więc odwiedziłyśmy z Alą stary, dobry LochNess i okurzyłyśmy nasze tabaki. A potem trochę się brudnicowałyśmy z waflami od piwa i wcale nie onomatopeicznym bum bum.
Poza tym muszę chyba podzielić się z Żoną wizją Ugryzia w filmie gore, może wyniknie z tego jakaś produkcja. Bo miejsce do horroru już jej znalazłam. Chyba przeżyłabym w branży filmowej, choć na pewno nie jako aktor. Aaaa, a propos aktora. Nasz sławny aktor statysta ma na koncie nie tylko przygody kulinarne, ale i odzieżowe. Ale o tym to tylko w cztery oczy, gdy ktoś przypomni. A jak nie przypomni, to wspomnienie to zginie i przepadnie na wieki w czeluściach niepamięci, jak wiele innych informacji. Bo na przykład czy ktoś dziś wie, co to jest toreń?