szczurza norka

Happy rider.

Chyba zaległości pozostaną ze mną przez cały Anno Dominik 2011, ale co tu dużo mówić – szczur jest zabiegany, zaaferowany dzieciakami w ilości hurtowej i zaoglądany w całej gotowonawszystkości, a to przez swoją Żonę i jej ojca, a pani Ania też nie jest w tej kwestii bez winy. Tak czy inaczej: Cały czas sądzę, że ten rok jest dosko ;D
I znów zacznę od tylca strony, czyli od tego, co pamiętam najlepiej – niespodziewanka dla Walczaka. Planowana z Kubą Kubeczkiem już od 2. stycznia nie mogła się nie udać, a wzbogacona o Dziwadło była wręcz fantastyczna. Ale najpierw były Komandiry, próba lokalizacji samych siebie w przestrzeni miejskiej i plany na Woodstockowi półmetek. Gorzej było z orientacją na rynku i stanem naszych pęcherzy, ale dzielnie daliśmy radę. I tak dotarliśmy do Żony z małym szampańskim zapasem i zaczęliśmy imprezę. I znów Dziwadło pokazało swoje talenty didżejowskie a Żona – kulinarne. Zastanawiam się, od czego zaczęła się faza na picie z moją siostrą, ale chyba głównie od Kuby i jego chęci wkręcenia się na przyszłoroczną imprezę. Ale pewna nie jestem. W ogóle wielu rzeczy po tym wydarzeniu małżeńskim, podczas którego adoptowaliśmy Dziwadło, po prostu nie wiem. Czemu spałam w skarpetkach? Kiedy poszło Dziwadło? Czemu Kuba spał od strony ściany? SKĄD W MOJEJ KIESZENI TE KLUCZE I CZYJE ONE SĄ?! Na pewno nie pomoże tu spacer, piękny szczurzy orzeł na chodniku, kolejna porcja szampana, kradzież niezidentyfikowanych znaków drogowych i kilka rzeczy tego pokroju. Ważne, że przeżyliśmy, ja osiągnęłam stan bezgranicznej afirmacji świata, a rano Walczak mimo kaca wypuścił mnie i Kubeczka z mieszkania. Chyba wszyscy mieliśmy tego dnia wyjebane na kwitnięcie, ale to ja wsysnęłam pierwsza jajecznicę bez dodatków :D Wnioski? Głównie dwa:
1. Nowe zasady baflo to zło w najczystszej postaci.
2. Jeśli chcecie robić dobre pomoce logopedyczne, nie wybijajcie sobie palca, nawet u lewej ręki :P
A potem było spotkanie z panią Anią, nieprzyjemna obserwacja, że lody truflowe już mi nie smakują tak, jak kiedyś i podrożały okrutnie i powrót do domu w stanie półśpiącym.
A wcześniej… Wcześniej był czwartek i Maczeta po raz drugi. Wiedziałam, że muszę ją obejrzeć z Dziwadłem i się nie zawiodłam :D Piotr miał wyczucie i przychodził do nas zawsze, gdy akurat były sceny z gołymi kobietami, choć najlepszą akurat opuścił. A potem shisha, spóźnienie na tramwaj, Dominik aus Dojcz, śpikający po angielsku i pilnie uczący się polskiego (wypierrrrrrrdalaj, kurrrrrrrwa!, Fszczebrzsznie chszoncz bszmiftczinie), budowanie samolotów i ich wersji beta, które się rozbiły i stanęły w płomieniach niczym tupolew (czy on też się zapalił? Jeśli nie, to my mieliśmy lepsze samoloty). Podsumowując: happy driver, easy rider i tomorrow kac.
Natomiast cofając się jeszcze bardziej, przyjdzie mi w zaszczycie opisanie wyprawy żeńskiej części mojego małżeństwa do Jaszczurowej. Już sama droga była nie lada przygodą, ale na szczęście zakończoną pomyślnie i bez szwanku. Więc trzeba to było uczcić. Jak? Choćby kolacją przy świecach(na wzór kolacji ze świecami roboty mojej Żony!), taką prawdziwą, z płatkami róż i samymi różami, zmrożonym szampanem i wykwintnym, bogatym menu ;D Po kolacji zrobiło się mniej oficjalnie, Paletki zaadoptowały nawet moją Żonę, która molestowała Lucyfera i kaszlała w jego dupę. Wszystko to działo się oczywiście podczas gorącej, ciepłej letniej nocy, kiedy to odbył się nasz pierwszy raz z bananem. Mąż też miał macać dokładniej, dziecko miało nie brać narkotyków, tylko pić wódkę (choć mama też miała nie pierdolić, tylko pić:P) i iść na konika. My powoli osiągaliśmy patalogiczny stan, Lucyfer się wkurwiał i gryzł, Walczak się ściemniał, naprawdę, a Marta układała poezję w stylu:
‘Jeszcze jeden i wściekły pies – jes, jes jes!’
Po turlikaniu się pod choinką, obrusach na głowie (znowu!) i tańcach na łóżku poszlim spać, żeby od rana (czyt. Południa) robić sobie z Martą Kitchen After Party i czekać na obudzenie się Walczaka vel godzilli. A jak się z taką pijaną godzillą dosko jedzie samochodem! xD
No. Tak to było. A dziś jeszcze było spotkanie z Alą, nowe plany, odrodzenie naszych fascynacji muzycznych i picie burżujskiego piwa. To wszystko jest takie dobre, ale niech Was nic nie zmyli- szczur się uczy, szczur pracuje, czasem zarwie jakąś noc dla dobra sprawy.
Więc żegnam, bo już zerka na mnie Klemensiewicz, a spojrzenie ma złe i ironiczne. Do sesji jeszcze dużo czasu, nie?