szczurza norka

Dawno nie snuła się tu żadna nitka, znaczy notka. Tak dawno, że aż musiałam się logować, żeby móc coś napisać. Pora to zmienić.
Oczywiście były ku temu ważkie powody, to, choćby Slot Fest o Wschodzie. Tym razem podążyliśmy w kierunku Syberii. Znów mnóstwo interesujących ludzi, gotowych podzielić się swoją wiedzą i umiejętnościami, znów odgłosy djembe, latające dookoła pojki, kije i szarfy i snujący się wszędzie Portfel. I identyfikatory oczywiście. Do dopełnienia całości brakło tylko gry w stópki i toitojów xD Aleee, to za pół roku. A tymczasem tak czy inaczej były owocne warsztaty. Najpierw zrobiłam sobie torbę, której na pewno nie ma nikt inny na caaaaałym świecie. Później zrobiłam też świeczkę. Wprawdzie nie jest ona tak ładna jak świeczka Dziwadła, ale i tak jako debiutujące szczurze coś z knotem wypadło całkiem całkiem. W piątek towarzyszył nam Bobek i potkałyśmy Toffika i Pawła. W piątek też miałam niesamowitego farta, dlatego nie musiałam ostatecznie tłumaczyć, która kurtka jest moja i co mam w kieszeniach na przykład. Bo po co komu wiedzieć, że mam choćby bezpiecznik 32V ?
Wieczorem zaskoczyła nas Ania, nuciłyśmy nałogowo Tabu, ziewałyśmy okrutnie i obejrzałyśmy polecany film, którego jednaj nie polecamy. A potem poszłyśmy spać, żeby nabrać sił na dzień drugi - język migowy, parzenie czaju, machanie pojkami i taniec rosyjski. Wypiłyśmy przy okazji zieloną herbatę pu - erh z mlekiem i solą i herbatę roboczo nazwaną przez nas czarną wędzoną, która w rzeczywistości okazała się miksem jakiejś czerwonej, czerwonej suszonej w dymie sosnowym i czarnej. W Czajowni obejrzałyśmy też Wilka i Zająca i spotkałam jedną z twórczyń Muszki Plujki i Żuczka Gnojarka. I na koniec oczywiście ciut animacji poklatkowej, obowiązkowo SLOT TV i pokaz fireshow. Międzyczasie narysowałyśmy jeszcze brudnicko - walcownikowy wagon łuctokowy i dowiedziałyśmy się różnych rzeczy, np. że facet się musi ruszać a dywizją niektórych jest liczenie. Bo liczenie jest złotem;p No i nastała sytuacja przedziwna, bo ktoś mnie pamiętał (bez wzajemności), ale po interwencji szybko go sobie przypomniałam xD
Ale Slot minął jak zawsze za szybko i musiałam wrócić do gimnazjalnej rzeczywistości, choć nie powiem, wzbogacona o dużą dawkę optymizmu i slotową energię. Którą teraz niecnie wysysają uczniowie i dydaktyczka, która nie mogła wybrać sobie lepszego momentu na hospitację, niż lekcja z grupą niedosłyszących. No ale no. Nalot nietoperzowej Lady Gagi 20 lat później mamy przynajmniej za sobą. Tak jak i nawiązanie kontaktu z najgroźniejszym uczniem w szkole, który nas (znaczy mnie i Walczaka) polubił i chciał sprawdzić, jak cierpliwą mamy dydaktyczkę. Na szczęście wyperswadowałyśmy mu ten pomysł, choć w sumie jestem ciekawa, jak długo wytrzymałaby. Bo podobno rekord nauczycielki to 6 minut xD Nie trudno się więc domyślić, że ulubionym zajęciem naszego nowego kolegi, oprócz lekcji wuefu, jest denerwowanie nauczycieli. Bo lubi. I weź się tu dogadaj z młodzieżą, która w dodatku ma fascynujące, nowe gry koedukacyjne. Ot, takie nasze zgaden sie bitte czy nawet stara, poczciwa butelka nie umywają się zupełnie do gier w '7 minut' albo w 'pękam'.
Na koniec ogłoszenie parafialne: jeśli jest ktoś chętny do napisania kilku konspektów, to chętnie skorzystam, bo chciałabym się w końcu wyspać -.-'